Rowery te podzielono ze względu na rozstaw osi kół na trzy klasy:

• LWB - (Long Wheel Base)o rozstawie osi 160-180 cm;
• SWB - (Short Wheel Base) o rozstawie osi 80-120 cm;
• CLWB - (Compact Long Wheel Base)o rozstawie osi 115 - 160 cm; Każdą klasę dzieli się również ze względu na układu kierowania:
• ASS - (Above Seat Steering) kierownica znajduje się na wysokości ramion;
• USS - (Under Seat Steering) kierownica znajduje się pod siedzeniem fotela i połączona jest ze sterowanym kołem za pomocą przekładni; Istnieje wiele odmian rowerów poziomych wewnątrz tej klasyfikacji. Są rowery poziome dwu- i trzykołowe, rowery pojedyncze i tandemy itp.

• Cały rower jest niższy od rowerów tradycyjnych, co znacząco zmniejsza opory powietrza. Po dodaniu owiewek aerodynamicznych rower poziomy umożliwia jazdę ze znacznie wyższymi prędkościami od roweru tradycyjnego przy niewielkim wysiłku kolarza.
• Pozycja rowerzysty jest wygodniejsza i naturalniejsza od tej zajmowanej w rowerach tradycyjnych.
• W rowerze poziomym można umieścić w różnych miejscach kilka bagażników, co umożliwia przewożenie nim większej ilości bagażu niż w rowerze tradycyjnym. oraz kilka wad:
• Konstrukcja roweru jest znacznie bardziej skomplikowana. Wymaga ona bardziej złożonego układu napędowego i kierowniczego od rowerów tradycyjnych. Rowery te są więc cięższe i droższe od rowerów tradycyjnych.
• Pozycja z "nogami do góry" powoduje odpływ krwi z nóg i wymusza nienaturalne obciążenie stawów kolanowych i biodrowych - ma to jednak znaczenie tylko przy bardzo intensywnym jeżdżeniu rowerem.
• Rowery poziome są większe gabarytowo od zwykłych rowerów, trudniej jest je transportować i przechowywać.
• Rowery poziome klas LWB oraz CLWB są mniej zwrotne od rowerów tradycyjnych. Ich manewrowość jest bardziej zbliżona do manewrowości małego samochodu niż zwykłego roweru. Również ilość miejsca na drodze i na parkingu jest bardziej zbliżona do małego samochodu niż zwykłego roweru. Umniejsza to podstawowe zalety takiego roweru w ruchu miejskim. Uwaga ta nie dotyczy klasy SWB, w których odległość między osiami kół jest zbliżona do rozstawu w zwykłych rowerach zapewniając tym normalną manewrowość roweru.

Potencjalnie dużą wadą większości rowerów poziomych jest ich słaba widoczność w ruchu drogowym, wynikająca z ich poziomego układu. Rower poziomy jest niski i przez to słabo widoczny między samochodami czy zza żywopłotu lub innej bariery, jeśli porusza się drogą rowerową oddzieloną nimi od jezdni. Stąd bardzo pożądane jest używanie przez poziomych rowerzystów jaskrawych chorągiewek na wysokiej antenie. Kierujący rowerem poziomym jest pozbawiony przewagi, jaką rowerzyście klasycznemu daje możliwość obserwacji drogi ponad dachami większości samochodów na jezdni. Głowa rowerzysty w większości modeli rowerów poziomych znajduje się bardzo nisko i w przypadku kolizji z samochodem jest bezpośrednio narażona na uderzenie. Z drugiej strony część kolizji jest przyjmowana przez rowerzystów poziomych na "strefę zgniotu", czyli nogi i układ napędowy - czego nie ma w przypadku rowerów klasycznych. Rowery poziome są wyraĽnie szybsze od klasycznych ze względu na dużo mniejsze opory aerodynamiczne. To często może prowadzić do kolizji na drogach rowerowych. Niektóre rowery poziome słabo wpisują się też w geometrię niektórych "ułatwień rowerowych" i mają poważne problemy zwłaszcza na gorzej zaprojektowanych drogach dla rowerów. Większość modeli rowerów poziomych ma zdecydowanie większe niż klasyczne rowery problemy z pokonywaniem wysokich krawężników i innych nierówności często spotykanych na ulicach miast.