Rozróżniamy kilka sposobów mocowania piast: 

Pierwszym z nich jest mocowanie na zwykłe śruby. Takie mocowanie wymaga oczywiście wiąże się z koniecznością każdorazowego odkręcania koła przy pomocy odpowiedniego klucza, oraz wymaga przy przykręcaniu koła ustawienia go we właściwej pozycji i równomiernego dokręcania śrub po obu stronach, tak aby koło po przykręceniu było w osi ramy.

Drugie polega na mocowaniu na "motylka": Jest to podobny system mocowania co zwykłymi śrubami, tyle, że śruby są zaopatrzone w "motylki" czyli podobne do skrzydełek uchwyty umożliwiające odkręcanie śrub bez użycia klucza.

Trzecim jest mocowanie dźwigienkowe: Zwane jest ono także mocowaniem "Quick Release", gdyż pod taką nazwą zostało opatentowane przez firmę Shimano. Składa się on z jednej śruby, która pełni funkcję kontry i regulacji siły zapięcia, pręta ze sprężynkami przechodzącymi przez środek wydrążonego wałka piasty, oraz dźwigni zaciskowej. Koło mocuje się tutaj przez przekręcenie dźwigni o 90 stopni w stronę koła. Po jednokrotnym wyregulowaniu zapięcia przy pomocy nakrętki kontrującej, koło zdejmuje się i zakłada przy pomocy jednego, prostego ruchu odgięcia lub zagięcia dźwigienki. Zapięcia są nadzwyczaj wygodne i skuteczne, ich właściwe wykonane jest jednak dość trudne technicznie i dlatego są one stosunkowo drogie.

Piasty różnią się wieloma szczegółami budowy, z których najważniejsze to:

sposób łożyskowania:

• najtańsze piasty posiadają zwykle dwa proste łożyska kulkowe na obu skrajach wałka, które są wciśnięte między wałek i obudowę. Wianki z kulkami są w takich piastach zabezpieczone przed wypadnięciem przez nakrętki kontrujące, którymi można też regulować docisk kulek do bieżni, czyli tzw. luz w piastach. Z tego rodzaju piast nie można wymontować całych łożysk, gdyż ich bieżnie są na stałe zespolone z obudową. Gdy bieżnie łożysk się zużyją trzeba wymieniać całe piasty.